درمان عوارض پارکینسون با فناوری نوین؛ ضربان ساز مغزی هوشمند، راه رفتن را به بیماران بازمی گرداند

0
درمان عوارض پارکینسون با یک فناوری جدید

درمان عوارض پارکینسون با یک فناوری جدید

بیماری پارکینسون که بیش از ۱۰ میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تأثیر قرار داده است، یکی از چالش برانگیزترین اختلالات حرکتی برای بیماران و پزشکان محسوب میشود. اگرچه روش تحریک عمقی مغز در سالهای اخیر توانسته است علائمی مانند لرزش و سفتی عضلات را تا حدی کنترل کند، اما تأثیر آن بر اختلال راه رفتن همواره محدود بوده است. اکنون پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا با توسعه یک «ضربان ساز مغزی هوشمند» موسوم به تحریک عمقی مغز تطبیقی، گامی بلند در جهت حل این معضل برداشتهاند و امیدوارند که مبتلایان به پارکینسون بتوانند بار دیگر راه رفتنی روان و طبیعی را تجربه کنند.

ضربان ساز مغزی تطبیقی چگونه کار میکند؟

برخلاف سامانههای رایج تحریک عمقی مغز که با شدت ثابت و از پیش تعیینشده عمل میکنند، فناوری جدید موسوم به aDBS، عملکردی مشابه ضربان ساز قلب دارد. این سامانه هوشمند به طور لحظه ای فعالیت مغز بیمار را تحلیل کرده و شدت تحریک الکتریکی را متناسب با نحوه راه رفتن و وضعیت واقعی بدن او تنظیم میکند. به عبارت دقیقتر، این فناوری با تشخیص سیگنالهای عصبی مرتبط با مراحل مختلف گام برداشتن، از جمله حرکت پای راست یا چپ، در کسری از ثانیه، میزان تحریک را تغییر میدهد تا با حرکت بیمار هماهنگ بماند. این رویکرد پویا و تطبیقی، امکان درمان شخصی سازی شدهای را فراهم میکند که پیش از این در روشهای سنتی DBS وجود نداشت.

درمان عوارض پارکینسون با یک فناوری جدید
درمان عوارض پارکینسون با یک فناوری جدید

نتایج امیدوارکننده آزمایشها؛ بهبود تقارن گامها و کاهش زمین خوردن

نتایج آزمایشهای اولیه که روی پنج بیمار انجام شده، نشان میدهد که استفاده از این سامانه تطبیقی موجب بهبود قابل توجه تقارن گامها، کاهش نوسان در الگوی راه رفتن و کاهش تعداد زمین خوردن بیماران شده است. نکته قابل توجه اینکه این بهبودی بدون کاهش کنترل سایر علائم پارکینسون به دست آمده است. پژوهشگران همچنین دریافتند که شرکت کنندگان پس از پایان مطالعه، در صورت داشتن حق انتخاب، استفاده از نسخه تطبیقی این فناوری را به روش متداول ترجیح دادند و بیش از یک سال به استفاده از آن ادامه دادند. این موضوع نشان از رضایت بالا و اثربخشی ملموس این فناوری در زندگی روزمره بیماران دارد.

شخصی سازی درمان بر اساس امضای عصبی هر بیمار

یکی از یافتههای کلیدی این پژوهش، کشف این موضوع است که الگوی فعالیت مغزی بیماران مبتلا به پارکینسون یکسان نیست. در برخی افراد، بهترین سیگنالها از قشر مغز ثبت میشد و در برخی دیگر از عقدههای قاعدهای. این یافته نشان میدهد که درمانهای آینده باید به جای استفاده از یک نسخه واحد، بر اساس «امضای عصبی» اختصاصی هر بیمار شخصی سازی شوند. این رویکرد میتواند انقلابی در درمان بیماریهای عصبی ایجاد کند و به پزشکان اجازه دهد تا برای هر بیمار، دقیقترین و مؤثرترین روش تحریک مغزی را انتخاب کنند.

از بهبود راه رفتن تا افقهای درمانی گستردهتر

پژوهشگران معتقدند که کاربرد این فناوری تنها به بهبود راه رفتن محدود نخواهد شد. از آنجا که بیماری پارکینسون بر خواب، حافظه، خلق و خو و سایر عملکردهای مغزی نیز اثر میگذارد، در آینده میتوان از همین رویکرد برای ارائه درمان هوشمند در زمان بروز هر یک از این اختلالات استفاده کرد. همچنین این فناوری میتواند مسیر تازهای برای درمان بیماریهایی مانند افسردگی، صرع، درد مزمن و اختلال وسواس فکری-عملی از طریق سامانههای هوشمند تحریک عصبی هموار کند. با این حال، پژوهشگران تأکید دارند که برای اثبات اثربخشی و ایمنی این فناوری در مقیاس گسترده، به مطالعات بزرگتر و گستردهتری نیاز است و نسخه فعلی که از الکترودهای تحقیقاتی و تجهیزات ویژه استفاده میکند، هنوز به یک دستگاه تجاری و قابل دسترس برای عموم تبدیل نشده است. تیم تحقیقاتی اکنون در تلاش است نسخهای توسعه دهد که بدون تجهیزات اضافی و با سختافزارهای رایج قابل استفاده باشد و بتواند به طور خودکار الگوهای عصبی هر بیمار را شناسایی کرده و درمان را متناسب با تغییرات وضعیت او تنظیم کند.

مجله اینترنتی یوز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *