قانون جدید حمایت از کودکان بی‌سرپرست افق‌های تازه‌ای برای فرزندخواندگی دختران مجرد گشود

0
5273144

5273144

در تحولی شگرف در نظام حقوقی و اجتماعی ایران، قانون جدید حمایت از کودکان و نوجوانان بی‌سرپرست و بدسرپرست، افق‌های تازه‌ای را برای تشکیل خانواده و اعطای سرپرستی به کودکان نیازمند گشوده است. مهم‌ترین و شاید هیجان‌انگیزترین بخش این قانون، امکان فرزندخواندگی کودکان دختر برای زنان مجرد بالای ۳۰ سال است. این رویکرد مترقی، نه تنها فرصتی بی‌نظیر برای دختران مجرد فراهم می‌آورد تا مادرانگی را تجربه کنند، بلکه چراغ امید را در زندگی هزاران کودک بی‌سرپرست و بدسرپرست روشن می‌سازد. این تغییر قانونی، نشان‌دهنده درک عمیق‌تر از نیازهای جامعه و تلاش برای گسترش دایره حمایت از آسیب‌پذیرترین اقشار است.

image

تحول تاریخی در قوانین فرزندخواندگی: فرصتی نوین برای دختران مجرد

تصویب قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی‌سرپرست در سال ۱۳۹۲ (که به نظر می‌رسد متن اصلی به سال ۲۰۲۵ اشاره دارد، اما مفهوم قانون جدید است) نقطه عطفی در تاریخ فرزندخواندگی ایران محسوب می‌شود. پیش از این قانون، سرپرستی کودکان عمدتاً محدود به زوجین بود و زنان مجرد امکان قانونی برای پذیرش فرزند نداشتند. این خلاء در قانون ۱۳۵۳ وجود داشت. با این حال، ماده ۵ این قانون با تبصره‌های خود، به‌صریح راه را برای دختران و زنان مجرد بالای ۳۰ سال باز کرده تا بتوانند سرپرستی کودکان دختر را بر عهده بگیرند. این تصمیم، پاسخ‌گویی به نیازهای عاطفی و اجتماعی همزمان زنان توانمند و کودکان نیازمند را هدف قرار داده و گامی بلند در راستای حمایت از نهاد خانواده و گسترش عشق و محبت در جامعه است. این رویکرد، نه تنها به زنان مجرد امکان مادرشدن را می‌دهد بلکه به کودکان دختر نیز خانه‌ای امن و پناهگاهی محبت‌آمیز ارائه می‌کند.

فرایند گام‌به‌گام فرزندخواندگی: مسیری روشن برای متقاضیان

پذیرش سرپرستی یک کودک، فراتر از یک تصمیم احساسی، فرایندی دقیق و قانونی است که برای تضمین حقوق و مصلحت کودک طراحی شده است. متقاضیان فرزندخواندگی باید مراحل زیر را با دقت طی کنند:

  • ثبت‌نام و ارائه مدارک: آغاز فرایند با ثبت‌نام آنلاین در سامانه ملی فرزندخواندگی و بارگذاری مدارک لازم است.
  • مصاحبه و بررسی اولیه: پس از ثبت‌نام، متقاضیان برای مصاحبه‌ای دعوت می‌شوند که طی آن انگیزه‌ها، شرایط زندگی و آمادگی روانی آن‌ها برای پذیرش مسئولیت سرپرستی کودک ارزیابی می‌شود.
  • بازدید از محل زندگی: کارشناسان اجتماعی از منزل متقاضیان بازدید می‌کنند تا از مناسب بودن محیط زندگی اطمینان حاصل شود.
  • مشاوره‌های تخصصی: متقاضیان به مراکز مشاوره فرزندخواندگی معرفی شده و خدمات مشاوره‌ای برای آمادگی کامل جهت پذیرش کودک و مدیریت مسائل خانواده دریافت می‌کنند.
  • آزمایش‌ها و استعلامات قانونی: این مرحله شامل دریافت معرفی‌نامه از پزشکی قانونی برای آزمایش‌های سلامت جسمی و روانی، عدم اعتیاد، و همچنین اخذ گواهی عدم سوءپیشینه کیفری از دفاتر پیشخوان دولت است.
  • کمیته فرزندپذیری: پرونده کامل متقاضی شامل گزارش مددکاری، پاسخ مشاوره‌ها، نتایج پزشکی قانونی و استعلامات به کمیته فرزندپذیری استان ارجاع داده شده و مصاحبه نهایی صورت می‌گیرد.
  • ملاقات با کودک و مشاوره‌های مذهبی: پس از تأیید کمیته، شرایط برای ملاقات متقاضیان با کودک و دریافت مشاوره‌های دینی فراهم می‌شود تا آمادگی روانی و مذهبی خانواده نیز مورد بررسی قرار گیرد.
  • صدور حکم سرپرستی: پرونده به دادگاه ارسال شده و با ثبت دادخواست در سامانه ثنا و حضور در جلسه دادگاه، حکم سرپرستی کودک صادر می‌گردد.
  • نظارت و تبدیل قرار آزمایشی: پس از تحویل کودک، سازمان بهزیستی تا ۱۸ سالگی بر وضعیت کودک نظارت کامل دارد. خانواده موظف است پس از یک دوره آزمایشی شش‌ماهه، حکم سرپرستی موقت را به دائم تبدیل کند و امور مربوط به اخذ شناسنامه، تعهدات مالی و بیمه عمر کودک را انجام دهد.
  • فرزندخواندگی برای خارج از کشور: متقاضیان مقیم خارج از ایران باید به دفاتر نمایندگی جمهوری اسلامی در کشور محل اقامت خود مراجعه کنند.

شرایط قانونی متقاضیان سرپرستی: چه کسانی می‌توانند فرزند بپذیرند؟

ماده ۵ قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی‌سرپرست و بدسرپرست، شرایط قانونی لازم برای متقاضیان فرزندخواندگی را به شرح زیر مشخص کرده است:

زوجین فاقد فرزند: زن و شوهری که حداقل پنج سال از ازدواج آن‌ها گذشته و حداقل یکی از زوجین بالای ۳۰ سال سن داشته باشد. (این شرط پنج سال در صورت اثبات عدم توانایی فرزندآوری برای زوجین حذف می‌شود.)

زوجین دارای فرزند: زن و شوهری که حداقل یکی از آن‌ها بالای ۳۰ سال سن داشته باشد.

زنان مجرد: دختران و زنان مجرد بالای ۳۰ سال، که صرفاً امکان پذیرش سرپرستی کودکان دختر را دارند.

اولویت‌بندی: اولویت اصلی با زوجین بدون فرزند است، سپس با زنان و دختران مجرد فاقد فرزند، و در نهایت با زوجین دارای فرزند.

سن متقاضیان: متقاضیان زیر ۵۰ سال در شرایط مساوی، نسبت به افراد ۵۰ سال و بالاتر در اولویت قرار دارند.

درخواست مشترک: درخواست سرپرستی توسط زوجین باید به‌صورت مشترک ارائه شود.

بستگان کودک: در صورت درخواست بستگان کودک برای سرپرستی، دادگاه می‌تواند با رعایت مصلحت کودک، از برخی شرایط چشم‌پوشی کند.

تصویب این قانون و فراهم آوردن امکان فرزندخواندگی برای دختران مجرد، نه تنها گامی بزرگ در جهت حمایت از کودکان نیازمند است، بلکه پاسخی به آرزوهای بسیاری از زنان مستقل و توانمندی است که عشق مادرانه خود را می‌خواهند نثار کودکی کنند. این تحولات قانونی، امید و زندگی جدیدی را هم برای کودکان و هم برای خانواده‌های پذیرنده به ارمغان می‌آورد و نقش بهزیستی در نظارت بر این فرایند، تضمینی برای حفظ حقوق و آینده کودکان است.

مجله اینترنتی یوز


مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *