تحقیقات تازه آشکار کرد: حساسیت به گلوتن، عامل اصلی بیشتر مشکلات گوارشی نیست

0
5271770

5271770

نتایج یک پژوهش پزشکی جامع، نگاهی تازه به پدیده حساسیت به گلوتن ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد که بسیاری از علائم گوارشی که به این پروتئین نسبت داده می‌شوند، در واقع ریشه‌های دیگری دارند. بر اساس این مطالعه گسترده، تنها بخش اندکی از افراد واقعاً به گلوتن واکنش نشان می‌دهند، در حالی که نفخ، خستگی یا دردهای شکمی اغلب ناشی از کربوهیدرات‌های قابل تخمیر (فادمپس)، سایر ترکیبات موجود در گندم، یا حتی تأثیرات روان‌شناختی مانند استرس هستند. این یافته‌ها می‌تواند به تغییر دیدگاه عمومی و تشخیص دقیق‌تر بیماری‌های گوارشی کمک کند.

image

حساسیت به گلوتن: بازنگری در یک تشخیص رایج

در یک بازبینی پزشکی گسترده به رهبری متخصصان دانشگاه ملبورن، داده‌های سالیان متمادی از سراسر جهان درباره حساسیت غیرسلیاکی به گلوتن (NCGS) مورد بررسی قرار گرفت. این وضعیت که اغلب به اشتباه با عنوان "عدم تحمل گلوتن" شناخته می‌شود، اما فاقد پاسخ خودایمنی مشخصه بیماری سلیاک است، نتایج جالبی را به همراه داشته است. مطالعات کنترل‌شده نشان دادند که تنها درصد کمی از شرکت‌کنندگان واقعاً به گلوتن واکنش نشان می‌دهند، در حالی که بخش عمده‌ای از افراد هیچ تفاوت قابل‌توجهی بین مصرف گلوتن و دارونما احساس نکردند.

دکتر جسیکا بیسکرسکی، دانشیار و نویسنده اصلی مقاله، تاکید می‌کند که برخلاف تصور عمومی، بسیاری از افرادی که خود را به گلوتن حساس می‌دانند، در واقع به این پروتئین خاص واکنش نشان نمی‌دهند. این یافته‌ها حاکی از آن است که علائمی مانند نفخ، خستگی و درد شکم که در حدود ۱۰ درصد بزرگسالان پس از مصرف غذاهای حاوی گلوتن بروز می‌کند، تنها در ۱۶ تا ۳۰ درصد موارد واقعاً ناشی از واکنش مستقیم بدن به آن است.

فراتر از گلوتن: نقش فادمپس‌ها و ترکیبات گندم در علائم گوارشی

پژوهشگران در این مطالعه به عوامل دیگری اشاره می‌کنند که اغلب نادیده گرفته می‌شوند. کربوهیدرات‌های قابل تخمیر معروف به "فادمپس" (FODMAPs)، که در طیف وسیعی از مواد غذایی رایج مانند پیاز، سیر، برخی میوه‌ها، حبوبات، گندم و محصولات لبنی یافت می‌شوند، از جمله مهمترین عوامل بروز نفخ و ناراحتی‌های گوارشی در بسیاری از افراد هستند. این ترکیبات قندی در روده کوچک به خوبی جذب نمی‌شوند و می‌توانند در روده بزرگ تخمیر شده و علائمی مشابه حساسیت به گلوتن ایجاد کنند.

حتی بسیاری از غذاهای سالم نیز ممکن است سرشار از فادمپس باشند. به همین دلیل، پزشکان گاهی برای شناسایی دقیق عامل محرک، رژیم حذف موقت فادمپس تحت نظارت متخصص را توصیه می‌کنند. علاوه بر فادمپس، متخصصان دریافتند که سایر ترکیبات موجود در گندم، و نه صرفاً گلوتن، نیز می‌توانند در بروز بسیاری از مشکلات گوارشی نقش داشته باشند.

برخی از منابع رایج فادمپس عبارتند از:

الیگوساکاریدها (مانند فروکتان‌ها و گالاکتو-الیگوساکاریدها): در گندم، جو، پیاز، سیر، کنگر فرنگی، حبوبات.

دی‌ساکاریدها (مانند لاکتوز): در شیر، ماست، پنیرهای تازه.

مونوساکاریدها (مانند فروکتوز اضافی): در سیب، گلابی، هندوانه، عسل و شربت ذرت با فروکتوز بالا.

پلی‌اول‌ها (مانند سوربیتول و مانیتول): در آووکادو، قارچ، کلم گل، و شیرین‌کننده‌های مصنوعی.

تأثیر محور روده و مغز و عوامل روان‌شناختی بر حساسیت‌های غذایی

این بازبینی تخصصی، حساسیت به گلوتن غیرسلیاکی (NCGS) را نه به‌عنوان یک اختلال صرفاً مرتبط با گلوتن، بلکه بخشی از طیف وسیعی از تعاملات بین روده و مغز بازتعریف می‌کند؛ پدیده‌ای مشابه سندروم روده تحریک‌پذیر (IBS). محور روده و مغز به ارتباط دوطرفه پیچیده‌ای بین دستگاه گوارش و سیستم عصبی مرکزی اشاره دارد که از طریق اعصاب، هورمون‌ها و میکروب‌های روده صورت می‌گیرد.

نویسندگان این پژوهش توضیح می‌دهند که انتظارات ذهنی افراد از غذا، سطح استرس و شیوه تفسیر احساسات گوارشی، همگی می‌توانند بر واکنش بدن به مواد غذایی تأثیرگذار باشند. پدیده "نوسیبو" (nocebo effect)، که در آن فرد تنها به دلیل انتظار بروز علائم، دچار آن‌ها می‌شود، نیز در این زمینه نقش مهمی ایفا می‌کند. این نتایج تمامی مطالعات منتشر شده درباره حساسیت به گلوتن، از مطالعات رژیمی گرفته تا تعاملات مغز و روده و آثار روان‌شناختی، را تا ژانویه ۲۰۲۵ مورد بررسی قرار داده است.

توصیه‌های پزشکی برای تشخیص دقیق‌تر و رژیم غذایی مناسب

دکتر پادیلا، متخصص گوارش که در این پژوهش شرکت نداشته است، این نتایج را تاییدی بر این واقعیت می‌داند که در بیشتر موارد، گلوتن متهم اصلی نیست. او می‌افزاید: "گلوتن در طول زمان به اشتباه به عنوان عامل تمامی مشکلات گوارشی و التهاب‌های بدن معرفی شده، در حالی که عوامل بسیاری، از جمله مواد موجود در غذاهای فرآوری‌شده، در این زمینه دخیل هستند."

وی نقش حیاتی ارتباط روده و مغز در سلامت گوارشی را یادآور می‌شود و اشاره می‌کند که اضطراب ناشی از رژیم‌های غذایی، به خودی خود می‌تواند محور مغزـ روده را تحریک کرده و علائمی مشابه آنچه به گلوتن نسبت داده می‌شود، ایجاد کند.

نکات کلیدی برای افراد دارای علائم گوارشی:

مراجعه به متخصص: پیش از هرگونه خودتشخیصی یا حذف رژیم غذایی، حتماً با یک متخصص گوارش یا تغذیه مجرب مشورت کنید تا علت اصلی علائم شما به درستی شناسایی شود.

تمایز با سلیاک: همواره به خاطر داشته باشید که بیماری سلیاک، یک بیماری خودایمنی جدی است که واکنش بدن به گلوتن باعث آسیب به روده کوچک، سوءجذب مواد مغذی و عوارض طولانی‌مدت می‌شود و در این حالت، رژیم غذایی کاملاً بدون گلوتن ضروری و حیاتی است.

نتایج این پژوهش می‌تواند به پزشکان در تشخیص دقیق‌تر، کاهش رژیم‌های بدون گلوتن غیرضروری و تغییر دیدگاه عمومی که گلوتن را ذاتاً مضر می‌پندارد، کمک شایانی کند.

مجله اینترنتی یوز


مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *